E aventue de Pigneo. Stoia de na marioneta

- Caveme na cüiosità, pa, ma come mai tüti 'sti scangiamenti? - i gh'ha adimandà Pignèo saotàndoghe ar còlo e dàndoghe di gran bazi.
- 'Sto scangiamento 'n ca nòstra l'è tüto mèito too - i ghe fa, diza Bepin.
- Perché mèito meo?...
- Perché quande i fanti da cativi i devento bravi i rièsso a fae deventae tüto bèo 'n ca soa.
- E 'r vècio Pignèo de legno ond'i se saà alogà?
- Èchelo la - i gh'ha arespòsto Bepin: e i gh'ha 'nsegnà na gròssa marioneta arenbà a na carega, co' a tèsta arezià da na parte, i brassi despendegà e e ganbe 'ncrozà e cigà 'n doa, che la paeva 'n miàcolo che la podesse rèzesse 'nt'i pe.
Pignèo i s'è rezià a miala e dòpo d'avela mià 'n pò i fa, diza 'nfra de lü, smangolàndosse: - Com'a eo sborfo quand'a eo na marioneta! e com'a son felisse, aoa, d'èsse deventà 'n fante a modin!...